...over vogels.

(17:02)*

Het was al eens genoemd in een vorige blog: Bertje had de tuin ge-de-cluttert. **

Er was een hogedruk-reiniger, 

er was een bezem, 

er was een blik, 

er was een stoffer***, 

er was muziek, 

er was mooi weer,

er was (een beetje) zin en...

er was een vogel.

Geheel ongestoord door wie of wat dan ook, bevond Bertje zich in de situatie dat het zweet hem van het voorhoofd gutst maar de klus bijna was geklaard.

Men kan dus spreken van een haast ideale situatie.

Haast.

Zoals genoemd was er een vogel.

Dit schepsel der natuur, al kwetterend in een boom gezeten, bedacht zich dat het wel eens tijd kon zijn voor een klein poepje.

Schrap: "klein".

Het poep"je" werd een waarlijke plons vogel-derrie.

Deze plons ging richting mij.

De vogel was niet scheel: er werd gericht op mijn weelderige haardos.

En toch: Mis. Pfioe.

Het scheelde werkelijk bijna niks of de gehele lading had zich, al lopende vanuit mijn kapsel, zeer hoogst waarschijnlijk een weg gebaand, via mijn rug, naar mijn eigen derrière om zich daar te voegen bij mijn, vanwege de krachtinspanningen etc, aldaar verzamelde kabbelend kont-water.*.***

Maar nog steeds: Mis.

Een woedende en tevens spottende blik werd omhoog geworpen, richting kak-kanon. Een inwendige, zeer luidruchtige vloek bleef gelukkig inwendig.

En toch denk ik dat de vogel het heeft gehoord/gemerkt.

Enkele dagen later merkte Vrouw op dat er een nogal grote vlek achterop m'n nieuwe T-shirt zat.

Ik moest direct denken aan een negerzoen. **.***

Echter dit leek in de verste verte niet op chocolade. En geloof mij, ik ben een kenner, dus ik weet dat.

Toen schoot het door m'n hoofd:

1] Afval

2] Regenachtig weer

3] Dikke drup op rug

4] Weer naar binnen.

5] Weer op bank, tegen kussen ***.***

6] Keuken even opruimen na het eten

7] Vrouw ziet vlek

8] Was nummer "3]" stiekum toch geen dikke drup.

De vogel had zijn wraak.

De schijt-lijster.

* Voor Henriëtte ;)
** Eerbetoon aan www.bluemondays.nl
*** Stoffer en Blik: VerGroningst-Nederlands voor een motblik met bijbehorend bezempje.
*.*** Mijn excuses voor dit walgelijk smerige stukje blog.
**.*** Er zijn mensen die weten wat ik bedoel :D
***.*** Ja, ook het kussen zat er onder!


(17:25)

...over Tuin

"Goedemorgen Tuin."
"Hallo Bertje. Is het niet een geweldige dag?"
"Heerlijk Tuin. Het zonnetje schijnt, de lucht is bla... Hey! Wat is al dat groene?"
"Ja, wat sta ik mooi te groeien hè? Ik leef helemaal op!"
"Hmmm... Ja, da's allemaal leuk en aardig maar Vrouw en ik hebben jou ingericht als zijnde onderhouds-arm. Op een paar plantenbakken en -potjes na, hoort er niets te groeien. Niet tussen tegels maar al helemaal niet op de tegels."
"Maar Bertje, ik..."
"Nee Tuin! Het wordt tijd dat ik je ga aanpakken!"

Zo gezegd, zo ge diggy-daan!*

Vol verse tegenzin nam ik de bezem ter hand om zo de door Tuin bijelkaar gespaarde verzameling bladeren op één hoop te werken.
Het weer zat mee dus de wind gooide geen roet in het eten. De bladeren bleven waar ik ze naar toe veegde.
Even de bladblazer aan 230 volts hangen, op standje "Versnipperen" en de grote bult bladeren werd gereduceerd tot een heuveltje pulp.
Hup! Kwiek in de groene bak gelazerd!
Hierna de nieuwe Nilfisk uit de doos getrokken. Vuk... Dat vergt nog enig sleutelwerk om dat ding aan de pruttel te krijgen maar, technisch onderlegt als ik ben, was dat weer een peulenschil.
Slang *klik*
Kraan *draai*
Knop *tak*
Compressor *brrrrrrr*
Met een druk van zo'n 120bar werd de groene aanslag rigoreus van het tegelwerk gespoten.

Tuin knapte er zichtbaar van op.
In andere woorden: het ging lekker.**

Ach en ik was toch bezig. Dus ook het tuinmeubulair maar even geschrobt.***
Er kon weer vogelpoep-vrij worden gezeteld.

En Bertje zag dat het goed was.

"Nou, voel je je nu niet een stuk beter, Tuin?"
"Oh zeker! Dank je Bertje!"

Moe maar voldaan werd er geploft.
Neer, nog wel.
Even vlug de deur uit voor een welverdiend ijsje.

Het leek wel zomer! Heerlijk.

Cue Rain.
*Ggggrrrrmmmmbblll*



* Vrij naar Extince ( Zie hier )
** Hoewel: Ik werd nog wel aangevallen! Een vogel besloot mij te besmeuren. Gelukkig miste het rot-beest, Op zo'n 5cm na mijn fraai aangezicht.
*** Eigenlijk vind Bertje het gewoon leuk om met water te spelen.

...over wit.

Salam.

Laten wij eens... Nee, sorry... Geen Royaal Meervoud, Wij duidden ons heden in enkelvoud.

Laat ik eens beginnen met een kleine geschiedenis.
De tele-tijdmachine krijgt een schop en zo belanden wij (Ja, waarde lezer. U èn ik! Dus "wij") in het jaar 2013. En wel september.
Flink reisje, niet?

In deze maand hadden wij (mijn wederhelft èn ik. Dus wederom echt "wij") het genoegen kennis te maken met ons nieuw blikken vervoersmiddel.
Een prachtig staaltje techniek in de vorm van een koektrommel.
Uiteraard wel van de Bijenkorf. Er wordt geen genoegen genomen met 'troep van den Aldi'. ;-)

Aannemende dat ook u dit sterk staaltje automobilistisch vakmanschap wilt aanschouwen, hierbij een enkele afbeelding.

Nog maar ééntje dan.

Ach, omdat ze zo'n lekker kontje heeft:

U ziet, haar naam is Picanto. Kia Picanto. (Schud wel, roert niet)
Een waarlijk genoegen om in te mogen rijden.
Let u alstublieft niet op het groenige vlekje. Dit is een smoes van de fabrikant om haar melleu-verantwoordt te mogen noemen. Dit, èn een schromelijk overdreven verbruik van 1 op 21. (1 op 17 is realistischer.)

Zoals gezegd speelde dit alles zich af in september van het vorige jaar.

Heden ten dage zijn wij (Vrouwlief, Kia en ook ik weer) al weer zo een 7 à 8 maanden en een zeer forse 13.000KM verder. (Niet helemaal natuurlijk. Kia staat nog steeds netjes voor de deur. Ik heb haar niet in Saudi Dabbie Davië gedumpt.)

Wat, in retrospectie dan zeker op valt is de snelheid waarmee je aan iets fantastisch went.
Als voorbeeld kan ik Vrouw noemen. Zij is in een hele korte tijd volledig deel geworden van mijn leven.
Alsof het altijd zo had horen te zijn geweest geworden.
Met Kia is het net zó. (Poeh, had ik bijna Lia getypt. Dàn had ik wat uit te leggen gehad. :D )
Ingestapt, weg gereden, geen spijt en ik merkte dat het goed was.
Zó goed dat ze mij na meer dan een half jaar ontzettend wist te verbazen.

De grijze kleur, waaraan ik zo langzamerhand behoorlijk gewend was, bleek de top-laag.
Maagdelijk wit! Dat is ze!

Zo'n wasstraat is toch best leuk, soms.