Het wil wel eens gebeuren dat er mensen zijn die mijn blogje bekijken.
Zeer waarschijnlijk zijn er ook die 'm daadwerkelijk lezen.
Ik besloot even te kijken hoeveel precies:
183 pageviews!!!
Daar stond ik wel even van te kijken. En da's zonder m'n eigen hits, want die worden niet mee geteld.
Tja, dan kijk je verder, he.
Waar komen ze vandaan:
Hyves: 64
forum.fok.nl: 8
facebook: 5
twitter: 2
hotmail en nog wat andere sites: elk 1
Maar wat ik nog interessanter vind is de geografische afkomst.
Natuurlijk is het merendeel (133) afkomstig uit ons koud kikkerlandje.
Maar ook de verenigde staten (16), verenigd koninkrijk (8), Australie (3), Duitsland (2) en Malaisie (1)!!!
De VS kan ik, denk ik, nog thuisbrengen. (Jeroen?)
Australie lukt ook nog wel (Richard?)
Maar VK, Duitsland en f**king Maleisie!??
Zullen wel verdwaalde klikkers zijn, denk ik.
Ook enigzins indrukwekkend is de hoeveelheid mobiele bezoekers. 24% van het totaal bekijkt mijn blog op een smartphone of een stupId-phone.
Maar echt schokkend vind ik dat 33% nog steeds het zwaar inferieure, trage, onveilige en oncompatibelle Internet Explorer gebruikt.
Maar ach, mobiel of pc, IE of Chrome... Het maakt mij niets uit.
Zolang er kijkers/lezers zijn, blijf ik schrijven.
_____________________________________
Mijn lijf is rustig en m'n longen ook.
Ik kan weer ruiken en proeven en ik voel me fitter!
En zelfs m'n gewicht blijft op peil! Woog ik, toen ik begon met stoppen nog 101,9kg, net was dat 101,7kg.
Nog steeds (behoorlijk) te zwaar, maar t is in elk geval stabiel.
En tot nu toe valt t me allemaal nog wel mee.
Mede dankzij iedereen die leest en/of reageert en dus steunt!
Mijn dank is groot!
maandag 4 juli 2011
zondag 3 juli 2011
...over niets, eigenlijk.
Vandaag heb ik niet genoeg beleefd voor een leuk stukje text.
Maar in ieder geval bedankt voor het lezen!
Morgen maar even naar de garage en alles met de verzekering regelen.
En verder? We'll see!
Qua roken ging vandaag wel lekker. Niet te veel aan gedacht en ook weinig moeite gehad met het stoppen.
Nou, tot een volgende keer.
Maar in ieder geval bedankt voor het lezen!
Morgen maar even naar de garage en alles met de verzekering regelen.
En verder? We'll see!
Qua roken ging vandaag wel lekker. Niet te veel aan gedacht en ook weinig moeite gehad met het stoppen.
Nou, tot een volgende keer.
zaterdag 2 juli 2011
...over zwichten (met goede smoes)
Het is zaterdag ochtend, tegen half 10.
Op de achterbank staan 2 volle tassen met boodschappen.
De neus van de auto toert richting de laatste winkel.
Luisterend naar de muziek op de radio, geniet ik wat van een door brekend zonnetje en, ondanks dat ik goed uitgeslapen ben, breekt er bij mij een gaap door. Misschien door trek, misschien door dorst, maar feit is: de gaap zet door.
Eenmaal uitgegaapt gaat alles in eens heel erg snel.
Zoals bekend vertroebeld het beeld tijdens het gapen enigzins.
En toen na de gaap mijn zicht verbeterde, had ik ongeveer 5 meter om van 40-45km/uur naar 0 af te remmen. En da's dan inclusief schrikken en voet naar de rem brengen. Dat lukt niet.
*boem*
Hard ging t niet meer maar toch was t een lelijke klap die mijn voorbumper tegen de trekhaak van m'n "slachtoffer" maakte.
Schade: 1 bumper scheef/krom/gescheurd en 1 trekhaak flink verbogen.
Groot was ook mijn schrik toen bleek dat er in de andere auto ook een klein meisje zat.
Er is vanavond nog telefonetisch contact geweest en alles was goed met zowel de vader als het dochtertje. En da's toch echt t belangrijkste.
Tijdens het afwikkelen van het administratieve deel van het ongeval, stak slachtoffer D. een heerlijk riekend sigaretje op.
Ja, ik ben bezweken. Ik heb van D. 1 sigaret gerookt. Al was het alleen maar om m'n vreselijk trillende handen ietwat te kalmeren.
Het hielp uitstekend maar: BAH! Wat vies!
Dat was dus echt de laatste!
Ook viel de rest van de dag, waarschijnlijk mede hierdoor, een heel stuk zwaarder.
Geleerde les: "1 sigaretje helpt niet bij t stoppen! T maakt t alleen moeilijker om gestopt te blijven!"
Geleerde les 2: 2 seconden afstand is, zelfs met nog geen 50 per uur, te weinig! (in geval van gaap in ieder geval)
dank voor t lezen.
Op de achterbank staan 2 volle tassen met boodschappen.
De neus van de auto toert richting de laatste winkel.
Luisterend naar de muziek op de radio, geniet ik wat van een door brekend zonnetje en, ondanks dat ik goed uitgeslapen ben, breekt er bij mij een gaap door. Misschien door trek, misschien door dorst, maar feit is: de gaap zet door.
Eenmaal uitgegaapt gaat alles in eens heel erg snel.
Zoals bekend vertroebeld het beeld tijdens het gapen enigzins.
En toen na de gaap mijn zicht verbeterde, had ik ongeveer 5 meter om van 40-45km/uur naar 0 af te remmen. En da's dan inclusief schrikken en voet naar de rem brengen. Dat lukt niet.
*boem*
Hard ging t niet meer maar toch was t een lelijke klap die mijn voorbumper tegen de trekhaak van m'n "slachtoffer" maakte.
Schade: 1 bumper scheef/krom/gescheurd en 1 trekhaak flink verbogen.
Groot was ook mijn schrik toen bleek dat er in de andere auto ook een klein meisje zat.
Er is vanavond nog telefonetisch contact geweest en alles was goed met zowel de vader als het dochtertje. En da's toch echt t belangrijkste.
Tijdens het afwikkelen van het administratieve deel van het ongeval, stak slachtoffer D. een heerlijk riekend sigaretje op.
Ja, ik ben bezweken. Ik heb van D. 1 sigaret gerookt. Al was het alleen maar om m'n vreselijk trillende handen ietwat te kalmeren.
Het hielp uitstekend maar: BAH! Wat vies!
Dat was dus echt de laatste!
Ook viel de rest van de dag, waarschijnlijk mede hierdoor, een heel stuk zwaarder.
Geleerde les: "1 sigaretje helpt niet bij t stoppen! T maakt t alleen moeilijker om gestopt te blijven!"
Geleerde les 2: 2 seconden afstand is, zelfs met nog geen 50 per uur, te weinig! (in geval van gaap in ieder geval)
dank voor t lezen.
Abonneren op:
Posts (Atom)