maandag 27 oktober 2014

over de prachtige hel die Disney heet

Het heeft een paar jaartjes geduurd, maar eindelijk is Bertje naar Disneyland Parijs geweest!
Vanaf het moment dat dat park is geopend wou Bertje al heen! (12-04-1992) Dus het heeft slecht 22 jaar geduurd! 
Ja ja. 3 volle dagen tussen de eenden, muizen, katten, beren, ratten, varkens, ezels, tijgetjes, cowboy's, space-rangers en natuurlijk: de prinsessen. 

Ik kan het in één woord omschrijven: 

Supercalifragilisticexpialidocious!!!


Maar ja: de titel bevat niet voor niets "hel".

Ten eerste: Frankrijk. De wegen daar zijn werkelijk waardeloos!!
Ik dacht dat België erg was. Pffff.

Ten tweede: Fransen in een Amerikaans park.
Nog nooit zo een stelletje ongemotiveerde, langzame Freggles gezien!
Nou ja... Natuurlijk waren alle Disney-figuurtjes en de lui die daar omheen hingen, uitermate vrolijk. Al dan niet gespeeld.
Het gaat voornamelijk om hotel- en eettent-personeel.
De tegenzin spat er aan alle kanten vanaf.
Nou vermoed ik dat zo'n Disney-park niet een fantastische werkplaats is (veel, lange dagen tegen, waarschijnlijk, een laag salaris), maar: COME ON! Trek die mondhoeken iets omhoog en probéér in elk geval minimaal één maal tijdens een gesprek even te lachen!
En vooral als je de gasten als eerste begroet. (in-check balie)
En dan die snelheid... Er stond zo ene eet-gelegenheidje met ijsjes en wafels en wat niet meer. Staan er wel meer van in de parken.
In dat tentje stond 1 medewerker.
Vóór dat tentje stonden 10 mensen.
Nou kun je verwachten dat je dan even een kwartiertje tot 20 minuten geduld moet hebben.
Is logisch.
Maar geen uur!
En dan kom je er ook nog eens achter dat de bonnen voor een 'tussendoortje' overal in te leveren zijn, behalve daar waar je een tussendoortje haalt.
Nee, die zijn alleen geldig in de restaurants. 
En die waren veelal dicht.

Oh ja... Die bonnen!
We hadden 9 soorten bonnen gekregen!
1. Diner enfant (Kind) (Voor elke dag één/persoon)
2. Diner Adulte(Voor elke dag één/persoon)
3. Refreshement enfent (tussendoortje) (Voor elke dag één/persoon)
4. Refreshement Adulte (Voor elke dag één/persoon)

Klinkt redelijk eenvoudig.
Maar je moet wel even bij het binnenkomen van het restaurant van het hotel aangeven wat een ieder wil drinken.
Daar krijg je een bonnetje (1a en 2a :D ) voor.
Daarmee ga je naar de bar.
Daar krijg je je drinken.
Al met al redelijk inefficiënt en zeker rommelig en langdurig.
En met het ontbijt was het al niet veel beter.
De dagen dat wij er waren en van een ontbijtje mochten genieten waren donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag.
Daar hadden wij 3 bonnen voor gekregen. Venredi (Nummer 5), samedi (6) en lundi (7). (Do, Vr en za)
En een hotel-bonnetje (8), per kamer voor, naar zo bleek, de donderdag.
Pffffff..... De bonnetjes vlogen je voor je ogen.

En dan heb je nog de entree-kaartjes (9)

Geachte Disney:
Per persoon 1 chip/creditcardachtig pasje waarop alles staat waar men recht op heeft.
Bij binnenkomst *swipe* en doorlopen. Klaar!
Hoe moeilijk kan het zijn?

En het eten zelf? 
Geen klachten. Hoewel.... zijn een aantal van ons nou ziek geworden van die vis?
Dat zal altijd een vraag blijven.
Maar het was verder goed, hoor! Geen top-klasse, maar gewoon lekker en vers, goed eten!

En verder?
WAUW!
Ik bedoel: Disney! Land!

3 dagen lang heb ik me een klein kind gevoeld!
Met een big smile door Main Street USA lopen, met je blik op het kasteel van Doornroosje, omringd door prachtige Halloween versieringen.


De parades!

De atracties!
Space - f*kking- mountain!

Hollywood tower of Terror!



Stunt show met Lightning McQueen!


Hakuna Matata!

maandag 7 juli 2014

...over horror

Geen filmgenre is zo divers als het genre "horror". (Ook wel: suspense)

De echte liefhebber vindt één druppel bloed echt niet genoeg.
Nee, emmers! En dan minimaal 50!
Als het scherm niet rood ziet van het levens-vocht is de horror mislukt.

Er zijn er ook die vinden dat horror niet om het bloed en de ingewanden gaat.
Het 'schrik-effect' is velen malen belangrijker.
Zo'n moment van opspringen moet dan uiteraard zo onverwacht als enigszins mogelijk is.
Daar gaat het dan ook vaak fout bij films.
De voorspelbaarheid van de schrikmomenten.

Bertje heeft een heel andere vorm van horror meegemaakt.

Voorgeschiedenis:
R., D. en Bertje Himself (jaja. Mèt hoofdletter ;) ) hadden het fantastische idee om naar een horror-film te gaan in den bioschcoop ende ziemèná... ehmmm.. cinema.
De heenweg bestond uit: 1% kennismaking van R. met D., 99% dom gelul en lachen.
En als zelfs bij het betreden van het gebouw, het dienstdoende personalia heftig mee kut en kloot, kun je daadwerkelijk spreken van een melige bende.
De gezelligheid zat er goed in.

In de zaal en zelfs tijdens de film was het niet anders.
De scene met de "wekkers" zal ons nog lang heugen.


Ja, het was erg leuk.
En de film was ook wel aardig :D

Er werd dus besloten: Dit gaan we vaker doen.
En ook R. mocht weer mee doen. ;)

-----------------------------------------------------------
Verder met de Bertje Horror.

Zoals afgesproken: we gingen weer gezamenlijk een horror kijken.
Echter: dit keer bij R. thuis. Want: "Bier, knabbels en horrorfilmpje met dolby stereo".
H. (echtgenote van R.) besloot ook lekker gezellig mee te doen: toppie!

Een datum werd geprikt, het bier werd ingeslagen en D regelt de film!
Alles goed geregeld, naar wij dachten.

Den avond zelf.
Het begon er mee dat Bertje had besloten om met de fiets te gaan.
Het is maar een klein stukje en dan kan ik ook nog even een biertje pakken. Die gedachte.
Bertje stapt op fiets. Bertje rijdt straat uit. Bertje vergeet eindbestemming-straatnaam.
*facepalm* (Horror-momentje 1)
Maar: Gelukkig wist Bertje wel waar 'ie ongeveer moest zijn.
"Ik fiets wel wat in het rond. Ik kom er vast wel."
En dat bleek juist.
Bertje was op tijd edoch 10 minuten langer onderweg dan vooraf gepland. 

Ook D. arriveerde vlak daarna.
D. werd voorgesteld aan H., hond was redelijk rap aan Bertje en D. gewend, dus dat liep vlot en lekker.

Nou, toen ging de tv aan. De harde schijf zou worden ingeplugd op de X-doos. Maar... dat beeld vond D. toch ietwat onscherp.
Na 10 minuten gehannes met HDMI-kabels en X-dozen (horror-momentje 2) had R., met zweet op z'n voorhu... voorhoofd helder beeld.
De harde schijf werd ingeplugd.
*juich!*
Geen inhoud op schijf! (horror momentje 3)
Ja maar.... 
Dit ligt misschien aan de indeling en dat R. zijn X-doos niet kan babbelen met de schijf van D. zijn doos.... bla bla bla.
Wederom gehannes met kabels en een blu-ray spelert deze keer.
Harde schijf op blu-ray spelert aangesloten.
*juich*
Geen inhoud op schijf! (Horror momentje 4)
[Nu hoef ik uiteraard niet uit te leggen dat één en ander gepaard is gegaan met wat woorden die niet voor herhaling vatbaar zijn.]
D. belt S. (zijn vriendin) en ja hoor: 
In plaats van dat meneer D. netjes de filmpjes op de harde schijf had gezet, was meneer D. dat dus netjes 
VERGETEN!

The horror!!

D. in auto
D. naar huis
D. pakt laptop
D. geeft S. kus
D. in auto, met laptop
D. laptop aan schijf koppelen
D. films kopiëren
D. naar R.

Poging.. ehmmm..... veel:
*JUICH*
Missie geslaagd.
De film-avond kon beginnen.

En het bleef nog lang onrustig in huize R. en H.


vrijdag 6 juni 2014

...over He-Man.


Dat was't.

Het spijt me mensen. De inspiratie wil niet echt tot mij komen.

Niet dat ik niets beleef, hoor.
Maar veelal had je daar bij moeten zijn.
En om nou één enkele grap uit te rekken tot een volwaardige blog, nee.
Daar pas ik voor.

Dus deze keer zul je het hiermee moeten doen.

Ik wens u een fijne dag.
Hopelijk tot snel.